بر اساس قانون، موضوع مهم انتظام جامعه بر عهده ناجاست. ناجا در سیر تحولی خود به دلیل تأثیرگذاری نخبگان، شرایط کشور و تحولات محیطی از رویکردهایی چون اقتدارگرایی، مسئله محوری و جامعه محوری در کارکردها و مأموریت های خویش بهره برده و با بهره مندی از این رویکردها در مقاطع مختلف تاریخی در استحکام درونی حاکمیت از حیث امنیتی-انتظامی دارای نقش بوده است؛ اما این نقش با توجه به هرکدام از این رویکردها در استحکام ساخت درونی قدرت به عوامل متعدد و گوناگونی بستگی دارد که این تحقیق به دنبال پاسخ به آن هست؟ این تحقیق از نظر نوع کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی هست. برای احصاء مؤلفه های استحکام قدرت و رویکردهای پلیس از منابع اسنادی و برای استخراج عوامل مؤثر بر رضایت مندی مردم از پیمایش استفاده شده است. دانشجویان مقاطع دکتری و ارشد دانشکده فرماندهی و ستاد ناجا، جامعه آماری تحقیق حاضر محسوب می شوند که به صورت تمام شمار انتخاب و به وسیله پرسشنامه محقق ساخته داده ها گردآوری گردید. روایی آن توسط اساتید و صاحب نظران حوزه امنیت و پایایی آن به وسیله ضریب آلفای کرونباخ (82/0) تأمین شد. یافته ها حاکی از آن است که رویکردهای انبساطی و فراگیر و دروازه بانی تقاضا با 52 درصد در اولویت اول و مدیریت نرم اجتماعی و پاسخگو، انسجام و همبستگی اجتماعی و استمرار اقتدار در تأمین امنیت در رتبه های بعدی قرار دارند و رویکردهای انقباضی و بسته از پایین ترین سطح رضایت برخوردار بوده اند. ویژگی هایی چون تولید اقتدار، ثبات و انسجام داخلی و خارجی، اقتدار نظام سیاسی، نیروی انسانی متخصص و نهادمندی در قدرت اجتماعی مهم ترین ویژگی ها در توسعه انتظام ملی می باشند.

تعهد اصلی دولت ها حداکثرسازی منافع ملی برای افزایش قدرت سیاسی هر کشوری است و اگر دولت از پشتوانه داخلی موثری برخوردار باشد، در آن شرایط به نحو موثرتری قادر به تامین مافع ملی خود در داخل جامعه و محیط بین الملل خواهد بود چراکه تعهد اصلی حکومت ها در قبال منافع جامعه می باشد و لذا به هر اندازه حکومت از قدرت بیشتری برخوردار شود، میزان موفقیت آن برای تامین منافع ملی و امنیت ملی در داخل و خارج نیز افزایش می یابد در این مقاله به دنبال شناخت سازکارها سیاسی - درونی و روش هایی هستیم که بتواند مناسب ترین، بهترین و بیشترین قدرت سیاسی و کارآمدی را برای نظام اسلامی و تامین اهداف آن فراهم نماید این سازوکارها در چهار حوزه ماهیت قدرت سیاسی، ساخت قدرت، اقدامات و کنش های سیاسی و سیاست های نظامی - دفاعی قابل بررسی اند و به بیشینه سازی قدرت سیاسی و کارآمدی آن در جمهوری اسلامی ایران، کمک می نمایند.

تحقیق حاضر تلاشی برای بررسی اجمالی ساخت درونی قدرت ملی با تکیه بر نوآوری اجتماعی است. هدف نهایی نوآوری اجتماعی، حل مسئله و پاسخ به نیازهای جامعه از طریق بهبود راه حل های موجود یا یافتن راه حل های جدید است. نوآوری اجتماعی به افزایش تاب آوری اجتماعی و درنتیجه استحکام ساخت درونی قدرت نظام کمک می کند. این پژوهش، براساس هدف، کاربردی توسعه ای و حسب روش گردآوری داده ها، توصیفی پیمایشی است. پژوهشگران، باابزار و روش کتابخانه ای جهت تهیه ادبیات و همچنین از روش داده بنیاد و خبرگی به جمع بندی مباحث، نقطه نظرات و خردجمعی خبرگان به تعداد 15 نفر شامل پنج نفر با سوابق مدیریتی راهبردی عالی در سازمان های لشکری و کشوری، شش نفر هیئت علمی و چهار نفر با مدرک تحصیلی دکتری پرداخته اند. با توجه به هدفاصلی مطالعه مبنی بر ارائه مدل مفهومی، جهت پی بردن به جنبه های نامحسوس موضوع، از روش تحلیل محتوا استفاده شد. ضمن آنکه برای اعتبارسنجی نتایج و ارائه مدل نهایی براساس نقطه نظر تعداد هشت نفر از خبرگان اقدام شد. یافته ها در قالب سه طبقه «چیستی»، «چرایی» و «چگونگی» برای ساخت و سازمان دهی الگوی مفهومی نظام ارائه شد.

حفاظت، حراست و ارتقای قدرت ملی یکی از اهداف متعالی نظام های سیاسی است که مکاتب مختلف نظری بر آن تاکید دارند. بسیاری از کشورها به ابعاد بیرونی قدرت توجه دارند و از ساخت درونی خویش غافل هستند که همین امر الگوهای امنیت و قدرت ملی آنها را سست و لرزان کرده است. این در حالی است که راهبرد جمهوری اسلامی ایران، «استحکام ساخت درونی قدرت ملی» است. به این معنا که توانمندی و اقتدار درون زا و ملی، پایه قدرت بیرونی خواهد بود. ساخت درونی قدرت مبتنی بر رعایت مصالح عمومی و پیوندهای اجتماعی است که منطق آن، عطوفت و مهربانی با دوستان و صلابت در برابر معاندان نظام سیاسی است که بن مایه حقیقی آن، «بینش توحیدی و ایمان به خداوند یکتا» است. به هر روی، برای تحصیل اقتدار و قدرت درونی جمهوری اسلامی ایران، خیلی از مولفه ها دخیل هستند که یکی از آنها «همدلی» است. به همین منظور، این مقاله سعی دارد با بهره گیری از روش تحلیل محتوا و مطالعات اسنادی به پاسخ این سوال بپردازد که: «همدلی و همزبانی بر استحکام ساخت درونی قدرت ملی جمهوری اسلامی ایران چه تاثیری دارد؟» یافته های مقاله حاکی است که همدلی در راستای استحکام ساخت درونی قدرت، زمینه های تثبیت نظام و برپایی دولت مقتدر، تحقق اهداف متعالی نظام و منافع حیاتی ملی، پاسداشت عزت ملی و استقلال همه جانبه و پایدار، دشمن ستیزی و نفوذناپذیری در جمهوری اسلامی، انسجام دولت ملت و نفی قوم مداری افراطی، اقتدار درونزا و غیره را فراهم می آورد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

جمهوری اسلامی ایران از یک فرهنگ غنی اسلامی-ایرانی برخوردار است که برگرفته شده از فرهنگی اصیل ایرانی و اندیشه های ناب اسلامی که در بیانات امام خمینی(6) و امام خامنه­ ای() به­ درستی مورد استفاده و تاکید قرار گرفته است، بدون شک با اتکاء به این مبانی دقیق و داشتن راهبردهای صحیح فرهنگی و بکارگیری دقیق آن، یکی از مهم ترین جلوه های تحکیم و توسعه درونی قدرت ملّی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود، به همین منظور در این تحقیق با بهره گیری از تکنیکswot راهبردهای فرهنگی به منظور تحکیم و توسعه درونی قدرت ملّی جمهوری اسلامی ایران ارائه شده است، بدین منظور نخست(نقاط قوت فرهنگی 28، نقاط ضعف 25، فرصت 24، تهدید 19 سوال) 96 سوال در جامعه آماری با نمونه گیری هدفمند به تعداد 112نفر که از خبرگان شاغل در پست های مدیریت راهبردی انتخاب شده بودند، توزیع و پس از جمع آوری پرسشنامه ها و تجزیه و تحلیل محیط داخلی وضعیت فعلی فرهنگ، تبیین گردیده و در ادامه 18راهبرد کلان فرهنگی پیشنهادی ارائه شده، از میان راهبردهای تدوین شده تعداد پنج راهبرد در محیط رادیکال، چهار راهبرد در محیط محافظه کارانه، پنج راهبرد در محیط منفعل و چهار راهبرد در محیط دفاعی، با توجه به قرار داشتن وضعیت فرهنگی در محیط تهاجمی، راهبردهای ارائه شده در این محیط براساس میانگین میزان عملیاتی بودن آنها، با روشQSPM رتبه بندی و ارائه شد و مهمترین راهبرد، گسترش فرهنگی و ایدئولوژیک ایران در آسیای جنوب­ غربی درمقابل تهاجم فرهنگی امپراطوری تبلیغات خارجی با افزایش فعالیت و تحرک سازمان­ های و موسسات مرتبط با آن انتخاب شد.

استراتژی دریایی یکی از مهم ترین ابعاد استراتژی ملی قدرت های بزرگ به حساب می آید. این مساله اگرچه با تحول ماهوی قدرت در سیاست جهانی، اهمیتی را که آلفرد ماهان در «تاثیر و نفوذ قدرت دریایی در تاریخ» مطرح کرده بود را از دست داده است اما در دو دهه اخیر مجددا به عرصه رقابت ژئوپلیتیک قدرت های بزرگ بازگشته است. در این میان، حوزه ایندوپاسفیک و شکل گیری گروه بندی های جدیدی مانند کواد و آکوس در آن را می توان نقطه عزیمت جدیدی در بازی قدرت های جهانی دانست. در این راستا، این مقاله به این سوال اصلی پرداخته است که حوزه ایندوپاسفیک چه جایگاهی در معادلات ژئوپلیتیک قدرت های دریایی با تاکید بر گروه بندی های کواد و آکوس دارد؟ یافته های این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی صورت گرفته نشان دهنده انتقال تدریجی مرکز ثقل اقتصاد و سیاست جهانی از اقیانوس اطلس به اقیانوس هند-آرام است که در پرتو ائتلاف بندی های نظامی و امنیتی جدید به تشدید رقابت و تنش میان قدرت های بزرگ دریایی منجر خواهد شد.

علم و فناورى یکى از پایه هاى اقتدار درون زای یک ملت است. تاکنون راهبردهای مناسبی برای علم و فناوری استحکام­ ساز تدوین نشده است و یا اگر ارائه شده این هدف را به روشنی تأمین نمی­ کند. با توجه به اینکه این تحقیق به دنبال مطالعه و شناسایی راهبردهای علم و فناوری مؤثر بر استحکام ساخت درونی قدرت ملی نظام می باشد، لذا بر اساس هدف، کاربردی است. از لحاظ جمع آوری داده ها نیز این مقاله در زمره تحقیقات پیمایشی (میدانی) جای می گیرد و روش گردآوری اطلاعات به روش پیمایشی، کتابخانه ای و مصاحبه عمیق از صاحب نظران می باشد. در این پژوهش پس از مطالعه و تحلیل بیانات امام خمینی (ره)، مقام معظم رهبری (مدظله العالی)، بررسی اسناد بالادستی، مطالعات کتابخانه ای و تحلیل روندها، ابعاد و مؤلفه های علم و فناوری تأثیرگذار بر استحکام درونی قدرت ملی شناسایی گردید و در معرض دید صاحب­ نظران منتخب حوزه علم و فناوری به عنوان جامعه آماری قرار گرفت و سپس فرصت ها و تهدیدها و قوت ها و ضعف های برتر به وسیله روش های کمی و کیفی مورد تجزیه وتحلیل، شناسایی و از تقاطع مؤلفه ها، راهبردهای مناسب به دست آمده است. نتایج نشان می دهد، راهبرد، تولید دانش بومی مرزشکنانه مبتنی بر منابع و مبانی اسلامی ایرانی، ارتقای زیرساخت­ های تولید علم و فناوری پیشرفته و مورد نیاز و استفاده گسترده از فضای مجازی امن متناسب با دستیابی به مرجعیت علم و فناوری جهانی از راهبردهای منتخب نهایی مورد تأیید خبرگان بر اساس امتیازات جذابیت می باشند.

سابقه و هدف سرطان دارای جنبه های مختلف روانی-اجتماعی است که نیاز به استفاده از مداخلات مذهبی-معنوی مکمل در کنار مداخلات پزشکی در مراقبت از این بیماران را ضروری می سازد. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف نشان دادن تاثیر مداخله ی مذهبی-معنوی بر قدرت درونی زنان مبتلا به سرطان سینه صورت گرفته است. روش کار این پژوهش مطالعه یی شبه تجربی با پیش آزمون و پس آزمون در سه گروه آزمایش، دارونما و کنترل است. از زنان مبتلا به سرطان سینه که از مهر ماه سال 95 تا تیر ماه سال 96 به مرکز پرتودرمانی و شیمی درمانی امید و درمانگاه های تخصصی شهر بندرعباس مراجعه کرده بودند، تعداد 41 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب؛ و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش (14 نفر)، دارونما (14 نفر) و کنترل (13 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ده جلسه مداخله ی مذهبی-معنوی و گروه دارونما طی ده جلسه آموزش خنثی دریافت کردند و گروه کنترل هیچ مداخله یی دریافت نکردند. داده ها با استفاده از پرسش نامه ی قدرت درونی و پرسش نامه ی ویژگی های جمعیت شناختی در مراحل پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری؛ و با تحلیل واریانس چندمتغیره با اندازه گیری های مکرر تحلیل شد. در این پژوهش همه ی مسائل اخلاقی رعایت شده است و نویسندگان مقاله هیچ گونه تضاد منافعی گزارش نکرده اند. یافته ها یافته ها نشان می دهد که بین گروه مداخله با گروه کنترل و دارونما در افزایش قدرت درونی کلی و خرده مقیاس های تعهد، ارتباط، غم و اندوه و جستجو؛ و تحرک تفاوت معنی داری وجود داشت (05/0p<). نتیجه گیری بر اساس نتایج پژوهش، مداخله ی مذهبی-معنوی فردی که مکمل مراقبت های پزشکی معمول در نظر گرفته می شود، تاثیر مثبتی بر قدرت درونی و خرده مقیاس های آن در بیماران زن مبتلا به سرطان سینه داشت و می توان از این مداخله برای بهبود منابع روان شناختی در درمان سرطان استفاده کرد.